دنیا بدون عشق

ازشما میپرسم....

بیخودی پرسه زدیم صبحمان شب بشود


بیخودی حرص زدیم سهممان کم نشود


ما خدا را با خود سر دعوا بردیم


و قسم ها خوردیم


ما به هم بد کردیم


ما به هم بد گفتیم


ما حقیقت ها را زیر پا له کردیم


و چقدر حظ بردیم که زرنگی کردیم


روی هر حادثه ای حرفی از پول زدیم


از شما می پرسم

ما که را گول زدیم ؟

 

+ نوشته شده در  ساعت 20:29  توسط وحیدتنها  | 

دروغ گفت.....

بهم گفت که دوسم داره بهم گفت منو میخواد

بهم گفت اگه پاش باشه ته حادثه میاد

بهم گفت که نفسهاشم اگه باشم می مونه

بهم گفت شور بودن رو توی نگام میخونه

دروغ گفت دروغ گفت دروغ گفت دروغ گفت...

میگفتش من هواشم تموم قصه هاشم

میگفتش آبروشم همیشه روبروشم

میگفت از خاکی دوره میگفت سنگ صبوره

میگفت تنها نمیشم میگفت میمونه پیشم

دروغ گفت دروغ گفت دروغ گفت دروغ گفت...

بهم میگفت که زندگیشمو بامن عجینه

میگفت چشمای من واسش یه دنیاست سرزمینه

میگفت طاقت میاره بچگی هامو بدیهامو

میگفت از من میرونه خون دل هام خستگی هامو

بهم میگفت که مثل هیچکس نیست

میگفت توی نگاهش خار وخس نیست

میگفت طاقت نمیاره نباشم

میگفت از فکرشم میمیره که فکر کنه از دنیاش جداشم

اینارو اون بهم گفت......

دروغ گفت دروغ گفت دروغ گفت دروغ گفت...




+ نوشته شده در  ساعت 19:45  توسط وحیدتنها  | 

کودکی هایم.....

              پا به پای کودکی هایم بیا                             کفش هایت را به پا کن تا به تا

             قاه قاه خنده ات را ساز کن                           باز  هم با  خنده ات  اعجاز  کن 

            پا بکوب و لج کن و راضی نشو                         با کسی جز عشق همبازی نشو  

            بچه های کوچه را هم کن خبر                        عاقلی را  یک  شب از  یادت  ببر

            خاله بازی کن به رسم کودکی                         با  همان  چادر  نماز  پولکی

            طعم چای و  قوری  گلدارمان                          لحظه های  ناب  بی  تکرارمان

            مادری از جنس باران داشتیم                         در کنارش خواب آسان داشتیم

           یا پدر اسطوره ی دنیا ی ما                               قهرمان  باور  زیبای  ما

           قصه های هر شب مادر بزرگ                         ماجرای  بزبز  قندی و  گرگ

          غصه هرگزفرصت جولان نداشت                       خنده های کودکی پایان نداشت

          هرکسی رنگ خودش بی شیله بود                 ثروت هر بچه قدری تیله بود

         ای شریک نان و  گردو  و پنیر!                          همکلاسی ! باز دستم را بگیر

         مثل تو دیگر کسی یکرنگ نیست                    آن دلت نازت برایم تنگ نیست؟؟

        حال ما را از کسی پرسیده ای ؟                     مثل ما بال و پرت را چیده ای ؟؟

        حسرت پرواز داری در قفس؟؟                         می کشی مشکل در این دنیا نفس ؟؟

        سادگی هایت برایت تنگ نیست؟                   رنگ بی رنگیت اسیر رنگ نیست؟؟

        رنگ دنیایت هنوزم آبی است؟                        آسمان باورت مهتابی است؟؟

        هر کجایی شعر باران را بخوان                       ساده باش و باز هم کودک بمان

       باز بارن با ترانه ، گریه کن                              کودکی تو ، کودکانه گریه کن

        ای رفیق روزهای گرم و سرد                         سادگی هایم ، به سویم بازگرد

      اولین روز دبستان باز گرد                                 شادی آن روزهایم بازگرد

       بازگرد ای روزهای کودکی                                بر سوار اسب های چوبکی

      درس های سال اول ساده بود                         آب را بابا به سارا داده بود 

      هم کلاسی های من یادم کنید                        بازهم در کوچه فریادم کنید

     کاش هرگز زنگ تفریحی نبود                            جمع کردن بود و تفریقی نبود

     ای دبستانی ترین احساس من                         بازگرد این روزها را خط بزن

                                       بازهم این روزها را خط بزن....

+ نوشته شده در  ساعت 12:29  توسط وحیدتنها  | 

چرا خوبان میمیرند

درود بر همه رفقای مهربانم این شعری که مینویسم سروده یکی از دوستان عزیزمه.به نقل از خودش (این یک شعر نیست -یک حس است)محبت کنید نظرتون رو حتما برای ایشون بنویسید سپاسگذارم.


چرا هردم یکی بانگ بلندی سردهدکه باز         فلانی مرد      ولیکن نام او پیداست

میان انهمه سر به زمین خفته    میان انهمه مرده        همه سر در گم خویشند

همه در فکر پرگشودنهای خوبان سخت درویشند     کسی هرگز نمیگوید ندای لا اله گفتن از برای چیست

کسی هرگز نمیپرسدکه ایزد حکمتش از این همه تکرار رفتن چیست

کسی پرسد که مردن چیست؟ که هرگز نمیپرسد دلیلش چیست

فقط گوید چنین رفتن چه بی رحمیست       خداوند اجل گوید     نگو ای بنده عاشق   چرا خوبان میمیرند

نگو آن ایزد یکتا   چرا جانش چنین گیرد    من او را نیک میدارم    به نیکی جان او گیرم     به مردم نیک پندارم...


                                                                                                           شاعر بی هجا

+ نوشته شده در  ساعت 9:49  توسط وحیدتنها  | 

آیینه

آیینه پرسید که چرا دیر کرده است         نکند دل دیگری او را اسیر کرده است

خندیدم و گفتم او فقط اسیر من است       تنها دقایقی چند تاخیر کرده است

گفتم امروز هوا سرد بوده است        شاید موعد قرار تغییر کرده است

خندید به سادگیم آیینه و گفت       احساس پاک تو را زنجیر کرده است

گفتم از عشق من چنین سخن مگوی        گفت خوابی، سالها دیر کرده است

آه...! در ایینه به خود نگاه میکنم           عشق تو عجب مرا پیر کرده است

راست گفت آیینه که منتظر نباش       او برای همیشه دیر کرده است.......


+ نوشته شده در  ساعت 18:8  توسط وحیدتنها  | 

مطالب قدیمی‌تر